Бир аёлни эри оламдан ўтибди . . .

Бир аёлни эри оламдан ўтибди.

Аёл қабр устида йиғлаб дардини тўкиб солибди:

— Ўғлимизга шим, қизимизга кўйлак, у керак бу керак, – дебди.

Кечаси тушига эри кириб:

— Хотин ман ўлдим, Дубайга кетганим йўқ, — дебди.