O‘rmonda sher o‘g‘lini uylantiribdi

O‘rmonda sher o‘g‘lini uylantiribdi. Hamma hayvonlarni to‘yga aytibdi, faqat quyonni etmabdi: quyon alkash bo‘lsa, kesa baribir to‘yni fayzini buzadi keganidan foyda yo‘q deb, quyoni aytmabdi. To‘yida hamma hayvonlar o‘ynayotgan ekan quyon bostirib kirib:

— Hoy, sher sen meni to‘yinga chaqirmading-a hozir razbor qilamiz, desa

Sher tulkiga:

— Bor chiqib hal qivor, debdi.

Tulki ko‘chaga chiqib ketibdi. Tars-turs bo‘lib bir ozdan kegin quyon qaytib kiribdi:

— Shumi zo‘ring? Yana bormi, debdi.

Sher to‘ng‘izga ishora qilibdi. To‘ng‘iz ham chiqishi bilan tars-turs bo‘lib yana quyon qaytib kiribdi:

— Yana zo‘ring bormi, desa

Shyer bo‘riga qarab:

— Bor hal kivor, debdi.

Bo‘ri ko‘chaga chiqib ketibdi, yana tars-turs bo‘lib, bo‘ri qaytib kiribdi. Hamma joyi qon, oyog‘ida zurga turarmush. Sher nima bo‘ldi, desa.

Bo‘ri zo‘rg‘a boshini ko‘tarib:

— Ahmoq ayiqni ham aytmapsan-ku, dermish